Led Zeppelin

Gisteren was het dan eindelijk zover. Een van mijn favoriete bands aller tijden is na vele lange jaren weer samen en aan de beelden te zien knallen ze nog steeds! Jason Bonham vervangt tegenwoordig zijn vader (RIP) als drummer terwijl verder de oude line up aanwezig is. Ik las ergens dat iemand had twee kaartjes gekocht voor 170.000 dollar. Geweldig. Iemand die zoveel over heeft om zijn legendes nog eens live te zien. Persoonlijk heb ik er zo veel geld niet voor over, maar ik had er wel echt heel, heel erg graag bij willen zijn. Ik heb het natuurlijk over de rocklegende uit de jaren ?70.



Ik heb deze heren helaas nooit live kunnen aanschouwen, net zoals ik veel geweldige films nooit in de bioscoop heb kunnen zien. Erg jammer, maar gelukkig kunnen we veel van deze dingen van vroeger nog terugzien. Gelukkig hebben we videocamera?s en geluidsrecorders uitgevonden en kunnen deze prachtige werken teruggezien worden. Een wereld zonder is bijna niet voor te stellen, en voor ons filmfans natuurlijk al helemaal niet. We moeten blij zijn met wat we hebben, ook al snakken we soms om terug in de tijd te gaan en al die glorieuze momenten opnieuw (of voor het eerst natuurlijk) te beleven.

Verder is 2007 weer bijna ten einde en ik verheug me nog niet echt op het maken van jaarlijstjes. We hebben niet echt veel soeps in de bioscopen gehad. Toch is de re?nie van Led Zeppelin voor mij een lichtpuntje in dit verder grauwe jaar, waarin ook vervelende dingen als examens en het immer duurder wordende leven. Gelukkig staat de kast nog altijd vol met tijdloze klassiekers die mij uit deze dagelijkse sleur kunnen trekken. Ook staat er in de kast een heerlijke Led Zeppelin CD (How The West Was Won) om mijn pijn rondom het gemiste concert te verzachten.

half_zes@hotmail.com - Bas