Afkeer

Een paar dagen terug zat ik in de bioscoop naar Terminator 3 kijken en naast mij zaten een paar mensen van rond de veertig ook van de film te genieten. Toen op een gegeven moment op het scherm de torso van de bestuurder van een auto werd doorboord door een arm, en de eigenaar van deze arm de auto zo verder bestuurde, kon ik een schaterlach niet onderdrukken.
Niets aan de hand zou je zo zeggen, maar toen ik even opzij keek, zag ik de mensen me aankijken met een gezicht vol onbegrip en walging. Ze trokken een gezicht alsof ik net degene die voor mij zat had onthoofd, omdat hij in mijn beeld zat.

Toen ik ze zo hoofdschuddend zag kijken, moest ik terugdenken naar mijn examenjaar op de HAVO. Dezelfde blik kreeg ik van mijn lerares engels toen ik mijn boekenlijst inleverde.
Ik had de vrije keuze ingevuld met ?the Shining? van Stephen King en ?the Books of Blood? van Clive Barker.

Twee horrorboeken dus, die mijn lerares dus ook moest lezen, omdat zij mij er vragen over moest stellen op mijn mondeling examen.
Toen ik later mijn mondeling had, werden er over alle gelezen boeken vragen gesteld, maar de vragen over mijn twee favorieten bleven uit. Toen ik vroeg of ik daar ook nog vragen over zou krijgen, kwam de aap uit de mouw: Mijn lerares had de moeite niet genomen om deze boeken te lezen. En dat terwijl ik 6 boeken van haar keuze verplicht moest lezen.
Onnodig te zeggen dat ik een heel goed cijfer kreeg.
Wat mij verbaasde was, is dat ze de moeite niet nam om door haar vooroordelen over deze boeken heen te kijken en de boeken gewoon een kans te geven. Maar nee, het is horror en dat is voor enge gestoorde mensen met een heel zieke geest.

Datzelfde denkt mijn moeder waarschijnlijk ook. Elke keer als ik thuis kom met een boek of een film krijg van haar ook de blik. Meestal gevolgd door de opmerking:?Koop eens een leuke film (of boek)?. Ze begrijpt niet dat ik ze wel heel leuk vind en dat zij ze misschien ook zou kunnen waarderen als ze het de kans geeft.

Ook een aantal van mijn vrienden begrijpen horror niet. Heel vaak vragen ze me waarom ik er van houd en als ik dat uitleg kijken ze me meestal niet begrijpend aan. Als ik voorstel om dan eens met ze zo`n film te bekijken, slaan ze dat meestal af onder het motto: Wat de boer niet kent, dat kijkt hij niet.
Ik heb de pogingen op gegeven heb het feit geaccepteerd dat mensen me altijd raar aan zullen kijken wanneer ik over mijn favoriete genre begin.De blik die ze me dan geven ben ik inmiddels al gewend en ik beantwoord deze altijd met een grote grijns en knik ze vriendelijk toe. Door de oogkleppen zullen ze nooit te weten komen wat ze missen.

Sinister@horror.nl - Sinister