Interview Elbert van Strien (Zwart Water)

Over enkele weken (11 maart a.s.) kunnen we naar de psychologische thriller Zwart Water van Elbert van Strien. Het is de eerste lange speelfilm van deze regisseur die eerder al diverse korte films afleverde. Enkele ervan wisten zelfs prijzen te winnen waaronder De Marionettenwereld (Gouden Kalf), Het Verborgen Gezicht (Espoo Ciné International Film Festival) en Verboden Ogen (o.a. BIFFF en Sweden FFF).

Horror.nl heeft Elbert weten te strikken voor een kort interview...

----------


Elbert, Je hebt al in 1994 een Gouden Kalf gewonnen voor je afstudeerfilm De Marionettenwereld. Toch verschijnt je eerste lange speelfilm pas dit jaar. Waarom heeft het zo lang geduurd?

Het soort films dat ik wil maken is bij de publieke omroep niet in de mode. Jarenlang kreeg ik te horen dat mijn scripts weliswaar goed en intrigerend waren, maar dat ze simpelweg niet binnen het beleid passen. Gevolg was dat producenten tegen me zeiden dat mijn films onfinancierbaar waren. Waardoor er in de eerste jaren na de academie geen enkel project van mij bij het Filmfonds werd ingediend voor ontwikkeling (!). Ik moest rondkomen van commercials en TV, een wereldje waar ik met mijn filmische en inhoudelijke inslag helemaal niet thuishoor. In 1999 kreeg ik dan eindelijk een keer geld voor een script van het fonds van de nieuw aangestelde Richard Woolley als Intendant. Maar de producent liet het script vervolgens vijf (!) jaar op de plank liggen en diende het maar niet in voor realisering, want er was in zijn ogen eerst een omroep nodig!

Na nog een slechte ervaring met een producent heb ik in 2003 uiteindelijk maar besloten om samen met Claudia Brandt een productiemaatschappij op te richten, zodat ik het heft weer in eigen handen had. Ik heb vervolgens eerst drie korte films low en no budget van de grond getrokken, omdat je natuurlijk als beginnend producent niet meteen geld krijgt voor een speelfilm, en ook om te kunnen laten zien wat voor soort films ik echt wil maken. Omdat deze korte films allemaal prijzen wonnen internationaal, en mijn fotofilm Wereld Van Stilstand door MoMA in New York voor een prestigieus festival werd geselecteerd, gingen de deuren bij het Filmfonds open.

Zwart Water wordt door de distributeur omschreven al een psychologische thriller, maar we zien in de trailer ook enkele horror-elementen. Hoe wil jij de film zelf omschrijven?

Het is een psychologische thriller met horror-elementen. Maar je mag het ook een psycho-horror noemen van mij. Het probleem met de betiteling horror is alleen dat het erg veel mensen afschrikt omdat men denkt dat er veel bloed bij komt kijken. Ik denk dat de distributeur daarom besloten heeft om de term horror te vermijden. De film heeft juist ook diepere lagen en morele dilemma’s en een centraal filosofisch idée. Ik noem het zelf een vrouwvriendelijke thriller/horror. Het is eerder gericht op menselijke relaties en suspense en emotie, dan op horror en bloed.




Ben je zelf een liefhebber van genrefilms? Wat zijn je favorieten?

Ik ben een groot liefhebber van Amerikaanse cinema uit de jaren zeventig. Toen de films inhoudelijk erg goed waren, en visueel hoogstaand. Films als Rosemary’s Baby, Parallax View, Chinatown, Taxidriver, Godfather. Ben ook een groot fan van Kubrick, met name 2001 en A Clockwork Orange.

In het horror/thrillergenre ben ik vooral fan van films die anders zijn dan de anderen. Zo vond ik The Last Wave erg leuk, of Picnic At Hanging Rock.


Door welke films heb jij je laten beinvloeden voor Zwart Water?

Tale Of Two Sisters was tijdens de voorbereiding een inspiratiebron - qua visuele stijl, de combinatie van poëtisch en eng. Erg mooi gedraaid die film, maar helaas wel erg onbegrijpelijk. Verder zitten er invloeden van Nicholas Roeg in de film (Don’t Look Now, Bad Timing, Walkabout). Qua toon was The Sixth Sense ook wel een voorbeeld.


Het meest beroemde Nederhorror-voorbeeld is natuurlijk De Lift, maar recenter hadden we De Jonhsons, Doodeind en Sl8N8, maar echt succesvol waren ze niet. Denk je dat het horrorgenre ooit echt zal doorbreken in Nederland?

De Lift was destijds natuurlijk enorm succesvol, dus dat bewijst dat het kan. The Sixth Sense haalde in Nederland 1,2 miljoen bezoekers, dus er ligt echt een potentieel publiek! Een van de problemen met het Nederlands horrorgenre is dat het een mannengenre is, en dat mannen denken dat een Nederlandse film niet eng kan zijn. Vrouwen hebben dat vooroordeel niet en daarom is onze film ook eerder een combinatie van genres - horror, thriller en psychologisch drama - met thema’s die vrouwen zullen aanspreken: identiteit, dilemma tussen werk en familie, opvoeding. The Sixth Sense was tenslotte ook veel eerder een psychologisch drama dan een horrorfilm.

Ik denk dat er gewoon genoeg genrefilms gemaakt moeten worden in Nederland zodat het Nederlands publiek weet dat deze films van eigen bodem ook heel goed kunnen zijn. Ik hoop van harte dat Zwart Water daarin de eerste stap is.

Wat zijn je toekomstplannen? Zit daar nog een echte genrefilm tussen?

Mijn films zijn eigenlijk altijd (intelligente) genrefilms, dat zit nou eenmaal in mijn bloed. Mijn volgende film is een futurische thriller, zich afspelend in de nabije toekomst, maar zonder al te veel CGI, want de concurrentie met bijv. Minority Report kun je op dat gebied gewoon niet aan. Het zal dus eerder psychologisch zijn en naar ik hoop inventief. Verder ben ik bezig met een Engelstalige remake van Marionettenwereld, als lange speelfilm.


----------


Bij deze willen we Elbert bedanken voor de tijd en moeite die hij heeft genomen om ons te woord te staan.

- - Marc T. - -