1171
Nu ?La Terza Madre? eraan komt werd het voor mij zeker tijd om na Suspiria nu ook Dario Argento?s Inferno te zien. Hij bleek n?t niet zo goed als Suspiria, maar zoals ik van Argento ook verwacht had, komt hij toch heel aardig in de buurt. Waar Suspiria draaide om Mater Suspiriorum (Moeder Der Zuchten), draait Inferno om Mater Tenebrarum (Moeder Der Duisternis), die zich heeft gevestigd in New York.
Als Rose Elliot het boek The Three Mothers koopt in de locale boekenwinkel krijgt ze al snel het idee dat het grote gebouw waar ze in woont ??n van de drie huizen van de drie kwaadaardige moeders die de wereld beheersen is. Ze besluit haar broer Mark, die studeert in Rome, een brief te sturen om hem om hulp te vragen. Als hij in New York aankomt, raakt hij verwikkelt in een aantal vreemde gebeurtenissen en een aantal moorden.
Een van de minpuntjes van Inferno is het simpele verhaal, en dat is dan ook meteen de reden dat de film het net niet haalt ten opzichte van Suspiria. Want qua visuele effecten is Inferno minstens even goed als Suspiria, en ik durf zelfs wel te zeggen beter. Het gebrek aan een goed verhaal of sterke personages wordt dan ook ruim goedgemaakt door de sfeervolle sets en kleuren.
Net als in Suspiria goochelt Argento hier met de primaire kleuren blauw en rood. Dit levert allerlei prachtige plaatjes op, met name de scene in de bibliotheek vond ik werkelijk een lust voor het oog. De sfeer voelt tijdens de hele film aan als een nachtmerrie en de muziek van Keith Emerson draagt daar zeker ook aan bij, hoewel deze hier en daar niet helemaal lekker bij de film past. Een ander sterk punt is het feit dat in Inferno elk gebouw talloze grote en geheime kamers heeft, wat weer aansluit op de nachtmerrie-achtige sfeer.
De personages zijn ondergeschikt aan de sfeer. Alle gebeurtenissen hadden ook makkelijk plaats kunnen vinden zonder de hoofdpersoon en de personages lopen alleen maar rond, terwijl ze zich afvragen wat hen overkomt. Ook is het erg jammer dat de film zich eigenlijk maar op een hele kleine schaal afspeelt, terwijl Mater Tenebrarum toch een van de drie moeders is die de hele wereld beheersen.
Gelukkig vallen veel minpuntjes tijdens het kijken weg omdat Inferno een film is die je kijkt voor zijn schoonheid (en voor Argento?s genialiteit). Een aanrader van de bovenste plank
Je moet inloggen om te kunnen reageren!
Geschreven door: Bas
Ingezonden op: 2007-03-30
Regiseur: Dario Argento
Acteurs: Leigh McCloskey, Irene Miracle & Eleonora Giorgi
Tijdsduur: 107 min.
Jaartal: 1980
Rapportcijfer: 9