House 2
Sommige films worden horror genoemd, maar zijn het niet. Sommige films zijn grappig bedoeld, maar zijn het niet. Sommige films zijn beiden. House 2 is zo`n film.
Jesse erft een huis en komt erachter dat er een waardevolle, magische schedel verborgen is. Hij denkt dat het wel eens in het graf van zijn over-overgrootvader zou kunnen liggen. Als hij het graf opgraaft, ontdekt hij de schedel ?n komt erachter dat zijn over-overgrootvader (ookwel Gramps) helemaal niet zo dood is als hij dacht. Hij heeft het best naar zijn zin met Gramps, totdat de schedel gestolen wordt...
Ik verwachte niet veel van de film voordat ik hem opstartte en de film maakte deze verwachting helemaal waar toen ik hem bekeek. House 2 is bedoelt als horrorkomedie, maar is niet eng of spannend en heel erg flauw. Slechts een enkele keer kon ik glimlachen om een grap in de film en dat is toch wat weinig voor een komedie.
Wat mij vooral verbaasde was dat de makers niet eens probeerden om de kijker te laten schrikken. De weinige monsters die in de film voorkwamen, waren ....lief. Een jonge pterodactyl en een hond/rups passen perfect in een Disneyfilm, maar in een horror zijn ze dus echt niet op hun plaats. Hetzelfde geldt voor de actie, de achtervolgingen enzovoorts.
Het verhaal is ook niet om over naar huis te schrijven, voor zover er sprake is van een verhaal is dan. Ik kreeg het idee dat er gewoon dingen gebeurden, er doken opeens overal holbewoners, dinosauri?rs, indianen enzovoorts op om de schedel te pakken te krijgen, maar waarom ze dat ding zo graag wilden hebben en wat ze er mee konden werd nooit verteld. Het zorgt allemaal voor een rommelig en onsamenhangend geheel. Er zitten een aantal leuke vondsten in, zoals de loodgieter/avonturier Bill, die 5 minuten de film op komt leuken, maar dat is lang niet voldoende om deze film te redden.Voor mij persoonlijk heeft de film wel 1 groot voordeel: Stop-motion. Ik vind zulke animaties heel erg leuk om te zien, hoe onrealistisch ze ook zijn en daarvan zitten er een aantal in de film.
Kortom een film die je met een gerust hart buiten je collectie kan laten en die hoog staat genoteerd op mijn shitlist.
Reactie toevoegen
Je moet inloggen om te kunnen reageren!
Reacties op deze review
Geschreven door: Sinister
Ingezonden op: 2003-12-11
Regiseur: Ethan Willey
Acteurs: Ayre Gross, Amy Yasbeck, Bill Maher
Tijdsduur: 88 minuten
Jaartal: 1987
Rapportcijfer: 3