3
Frank Zito heeft een verschrikkelijk ongelukkige jeugd gehad, zijn eigen moeder mishandelde en martelde hem. Geen wonder dus dat Frank nu volkomen verknipt is en, lijdend aan zware nachtmerries, moordneigingen heeft waar geen kruid tegen gewassen is.
Frank, die zijn kleine huis voornamelijk ingericht heeft met etalage poppen, trekt er aldus regelmatig op uit om willekeurige slachtoffers te maken en de poppen daarna te versieren met een verse, bloederige scalp. Wonder boven wonder lukt het hem -tijdens een zeldzaam uitstapje in de ?normale? wereld? een relatie te beginnen met de knappe fotografe Anna.
Na twee minuten in de film heeft Frank al evenzoveel slachtoffers gemaakt en is het de kijker volkomen duidelijk: Frank heeft ernstige problemen. Het opmerkelijke van Maniac is dat de film de gebeurtenissen toont vanuit het perspectief van de bepaald onsympathieke Frank, met de kijker als willoze voyeur, die een kijkje krijgt in de krankzinnige en perverse wereld van een geflipte moordenaar. En die wereld is extreem gewelddadig, niets en niemand ontziend. Ook de kijker zal weinig worden bespaard..
Routinematig gaat Frank op zoek naar nieuwe slachtoffers en nadat hij zijn prooi gekozen heeft kan de jacht beginnen. Om nog maar te onderstrepen dat we als kijker voortdurend met Frank op pad zijn wordt Frank?s gestalk luister bijgezet -via voice over? door zijn zware ademen, zuchten en steunen. Dan wisselt het perspectief naar het toekomstige slachtoffer, dat wanhopig probeert de achtervolger kwijt te raken. Wij weten inmiddels: het onvermijdelijke gaat gebeuren, maar doordat dit moment veelvuldig uitgesteld wordt slaagt Bill Lustig er in een enkel geval goed in wat spanning te creeren; iets wat overigens te weinig gebeurt in Maniac. De scene in het metrostation is wat dat betreft het vermelden waard.
De zonder uitzondering bijzonder brute moorden van Frank worden in detail, kil en zonder opsmuk in beeld gebracht waardoor het een en ander een ongemakkelijk authentieke uitstraling krijgt. Verwacht geen gestileerd of over the top fantasie geweld zoals in produkties van respectievelijk Argento en Fulci; Maniac confronteert de kijker met de harde, rauwe en compromisloze versie. Tom Savini -die zelf overigens de rol speelt van ??n van de slachtoffers? verzorgde de special effects die bijna allemaal van erg hoge kwaliteit zijn.
Na bovenstaande zal het niemand verrassen: Maniac is geen aangename of makkelijke rolprent. Gedurende vrijwel de gehele film de verwikkelijken volgen vanuit het perspectief van Frank betekent dat er niemand is met wie de kijker zich kan identificeren, waardoor er geen betrokkenheid ontstaat, uiteindelijk resulterend in een klinische, afstandelijke kijkervaring.
Maniac biedt de mogelijkheid anderhalf uur mee te lopen in de krankzinnige wereld van een weerzinwekkende moordenaar. Voor wie daar behoefte aan heeft is Maniac een voorzichtige aanrader...
Je moet inloggen om te kunnen reageren!
Geschreven door: Bas van Zetten
Ingezonden op: 2003-09-23
Regiseur: Bill Lustig
Acteurs: Joe Spinell, Caroline Munro
Tijdsduur: 88 mins
Jaartal: 1980
Rapportcijfer: 8