Sleepless (Non ho sonno)
Op een avond bevindt een prostitu?e zich nog bij een klant thuis als die in slaap valt. Ze hoort vanonder de dekens gemompel over de vele moorden die hij gepleegd heeft. Bezorgd maakt ze zich uit de voeten maar struikelt in zijn studeerkamer over wat boeken. Ze neemt ??n van de boeken mee, een dossier over een beruchte moordzaak van 17 jaar geleden waarbij mogelijk een moordende dwerg betrokken was. In de trein op weg naar huis, wordt ze gebeld via haar mobieltje. De moordenaar is haar gevolgd en wil zijn eigendom terug! Er volgt een ontzettend spannende sc?ne waarvan de afloop zich laat raden: moord.
De agenten die zich over de zaak buigen, besluiten de hulp in te roepen van de gepensioneerde rechercheur die destijds bij de zaak betrokken was, Moretti (Max von Sydow). Samen met de volwassen zoon van ??n van de slachtoffers van 17 jaar geleden, laat de oude rot in het vak zijn hersens opnieuw kraken om de ware dader van de gruwelijke reeks moorden alsnog te achterhalen. Het spoor leidt al gauw naar een mysterieus leegstaand huis en een kinderboek met de titel 'The Death Farm'.
Dit is de eerste film die Dario Argento maakte na het drietal films waarin Asia, zijn dochter, de hoofdrol speelde: 'Trauma', 'The Stendhal Syndrome' en 'Phantom of the Opera'. Die films lieten een tot dan toe ongekende betrokkenheid zien met de hoofdpersonages, mogelijk door de familieband tussen regisseur en actrice, maar ze werden nogal lauw ontvangen (met 'Stendhal' als positieve uitzondering).
Met 'Sleepless' keert hij daarom op vertrouwd terrein terug met een pure giallo (Italiaanse thriller) en met name naar zijn eigen vier gialli van begin jaren '70 ('Bird with the Crystal Plumage' t/m 'Deep Red').
Helemaal een glorieuze terugkeer is het niet. Net als de gepensioneerde rechercheur laat hij hier en daar een steekje vallen (een dagopname tussen de nachtopnames van de rijdende trein bijvoorbeeld), maar hij klaart de klus en dat is het belangrijkste.
De opmerkelijkste sc?ne is het genoemde begin op de trein. Argento noemde dit de film 'waarin ik weer verliefd werd op de camera' en dat is te merken! Ronnie Taylor, die ook 'Opera' schoot, laat de camera nerveus rond de personages bewegen als in Argento's hoogtijdagen. Begeleid door de score van de herenigde band Goblin, die zijn beste films van muziek voorzag, is dit een genot voor het oog. Alsof je taart eet met extra veel slagroom erop.
De film is ongelijkmatig, maar dat kan van zelfs zijn beste films gezegd worden. Er zijn veel personages, de film springt van de hak op de tak soms, de acteerprestaties van Dionisi, Caselli en zelfs Von Sydow zijn niet van opmerkelijk niveau en de plot doet gekunsteld aan soms.
Daartegenover staan dan weer de moorden die erg gevarieerd zijn dit keer en de vele kleine verwijzingen naar eerdere films, bijvoorbeeld de mannen die de ZOO-club vegen dragen net zulke gele jassen als in 'Bird...' voorkomen, de prostitu?e in de openingssc?ne heeft een truitje aan met een opening in de voorkant ? la 'Tenebrae' en het lege huis doet denken aan 'Deep Red'.
Ook de finale waarin de stukjes van de puzzel op hun plaats vallen, geeft het opwindende gevoel van een op handen zijnde ontknoping en bracht me op het puntje van mijn stoel.
Al met al een waardige terugkeer naar de volbloed giallo, misschien niet helemaal van het hoge niveau van zijn beste films, maar niettemin het aankijken meer dan waard. Hopelijk zet hij de stijgende lijn in zijn nieuwste productie 'The Card Dealer/Il Cartaio' voort.
Het is voor de fans aan te raden de prachtige 2 Disc Special Edition aan te schaffen die als import verkrijgbaar is en waarop, naast een featurette over 'Sleepless', de documentaire 'An Eye for Horror' staat die een uur duurt en een uitstekend overzicht biedt van Dario's carri?re.
Reactie toevoegen
Je moet inloggen om te kunnen reageren!
Reacties op deze review
Bekijk ook deze reviews
- Sleepless (Non ho sonno) Gastreview
Geschreven door: Evil B.
Ingezonden op: 2003-12-22
Regiseur: Dario Argento
Acteurs: Max von Sydow, Stefano Dionisi, Chiara Caselli, Roberto Zibetti, Gabriele Lavia
Tijdsduur: 117 mins.
Jaartal: 2001
Rapportcijfer: 8